Een darlington-transistor is eigenlijk opgebouwd uit 2 transistors:

Je kunt een darlington ook maken met 2 afzonderlijke transistors. Dat wordt in veel schakelingen ook gedaan.
Voordeel van een darlington is de hoge versterkingsfactor (namelijk die van de ene transistor x die van de andere transistor).
Nadeel is dat er meer spanning over valt.

Als je het circuit van een darlington bekijkt heb je van basis naar emitter 2x een NP (of PN) overgang, dus 2x 0,6...0,7 V = ca 1,3 V.
Je versterkerschakeling is gemaakt om met zo'n B-E-spanning goed ingesteld te kunenn worden, dus als je de darlingtons vervangt door gewone (enkele) transistors heb je natuurlijk weer de gewone B-E-spanning van ca 0,7 V.
Daarom zul je de ruststroom niet zo goed in kunnen stellen.
De versterkingsfactor van een enkele transistor is uiteraard ook kleiner dan van een darlington.

Nadeel van een darlington is dat je de basislading van de hoofdtransistor niet zo snel goed af kunt voeren. Voor audioversterkers valt het wel mee.

Hopelijk verduidelijkt dit weer ietsje.

Jac

Een darlington is een dubbeltransistor waarbij de stuur en eindtor in 1 huis zitten.
Deze heeft dan ook een veel hogere versterkingsfaktor dan een enkele transistor.
Meestal ca 500-1000 tegen 20-200 voor een normale transistor.

Zoek maar gegevens van bv een 2N2955/2N3055 transistorpaar tov een BDX63/BDX64 darlington paar op het internet.
Zoek de verschillen maar uit de gegevens.

Daarom verbaast het me dat je bij je B&O receiver een set normale eindtorren hebt ingezet zonder schadelijke gevolgen.
Toevallig een paartje met hoge versterking.

Groet Frank