https://www.youtube.com/watch?v=f-QxLAxwxkM

Daarnaast is er nog een hele slimme DAC die ook nog wel snapt dat signalen in stroom niet in eens 180gr om zijn.
Volgens mij zat in die DAC ook nog veel rekenkracht.

Voor zover ik weet is de DAC gewoon onzin in, onzin uit. Een plotselinge sprong van flink positief naar flink negatief kan gewoon een geldig signaal zijn bij een opname met erg veel erg hoog (een opname met preemfase bijvoorbeeld).

Er zit wel veel rekenkracht in: de eerste generatie Philips CD-spelers had al een DAC met overbemonstering en een basale vorm van noise shaping. Een digitaal laagdoorlaatfilter met overbemonstering maakte van het signaal met 44,1 kHz bemonsteringsfrequentie een signaal met 176,4 kHz bemonsteringsfrequentie. Dat werd dan afgerond op 14 bits met eerste-orde noise shaping zonder dither en ging dan twee stuks TDA1540 DAC's met dynamic element matching in. Daarachter kwam dan een analoog filter met schakelbare de-emfase.

Naar ik begrepen heb, was dat digitaal filteren met noise shaping uit nood geboren. Philips had met veel kunst- en vliegwerk een heel goede 14 bits DAC ontwikkeld, maar toen wou Sony beslist dat CD 16 bits zou worden. Dankzij de overbemonstering en noise shaping kon Philips toch 14 bits DAC's gebruiken. Later is er een 16 bits variant ontwikkeld (TDA1541) en nog later 1 bits met veel meer noise shaping (bitstream).

Dankzij de digitale filtering waren Philips CD-spelers nagenoeg faselineair. In de jaren '80 was dat een verkoopargument. Tegenwoordig zijn er DAC's op de markt waarbij het niet faselineair zijn juist als verkoopargument gebruikt wordt.

Als die reflecties op de rand al enige invloed zouden hebben dan is.. dan moet dit eenvoudig merkbaar zijn in het EFM signaal.

Het EFM signaal is wat de laser oppikt van de schijf, door het aftasten en de putjes ontstaat een elektrisch equivalent van de putjesreeks. dat kan je zichtbaar maken met de scoop en geeft een zeer herkenbaar patroon , reeks van sinusvormige kronkels ook wel het eye pattern genoemd, (dit omdat de bundel niet oneindig fijn is) .
Daarna komt de slicer, die moet beslissen of het op dat ogenblik nu een nul of een één is.
Zolang het eye pattern een zekere vorm van zuiverheid bezit, heeft de slicer daar geen problemen mee. grootste retour-diffractie ontstaat door het optisch systeem zelf, en eventueel imperfectie van de putjes. Ook slijtage van de laser en vuil in het optisch systeem doen de kwaliteit van het eye pattern verminderen, tot het niet meer kan.
Dus bij een laser die al in de problemen zit kan het theoretisch wat uitmaken, maar ik zou dan eerst de lens reinigen

Na de slicer komt oa de fifo, efm decoding, error correction parallel conversie en D/A conversie, misschien vergeet ik hier wat of is de volgorde niet helemaal juist, maar wat ik wil duidelijk maken is dat de achterliggende trappen er enkel mee kunnen leven, (en eventueel EFM fouten corrigeren), maar de verbetering zelf zou al moeten zichtbaar zijn op het laser pick-up signaal.

Je zou ook het omgekeerde kunnen proberen: met een ir laser extra licht in de CD laten invallen om vast te stellen of dit al dan niet enige invloed heeft op het EFM .

Ik dacht het niet.

Stel.

Maar dan die straal komt in hoek terug op de opnemen.
Dat lijkt me een berekende hoek, laser is niet voor niets laser ipv een lampje.
Dan staat er in de documentatie ook nog lichtsterkte is dat niet voldoende wordt dat ook afgekeurd
en als fout erkend.Onder bepaald niveau wordt dat niet herkend.

Een weerkaatsing of reflecties die niet in focus zijn lijken me dan als niet belangrijk beschouwd.

Daarom kan een CD speler ook omgaan met alle handen en vormen van beschadigde disks.

"de amplitude van HF signaal is afhankelijk van gereflecteerde licht dus vuil op de plaat en nauwkeurigheid spoor volgen.
Om te bepalen hoeveel 100% modulatie is, wordt over langere tijd de HF amplitude gemeten.
evt dropout buitenbeschouwing gelaten.
Als amplitude te laag is wordt doorgegeven aan decoder met HFD signaal.

DAN:
Bij verwerking van digitale signalen, kunnen fouten optreden, met name tijdens persen vd plaat, tijdens uitlezen tgv vuil e.d., en door stoor impulsenbijv een 0 wordt een 1.
Fout correctie bestaat uit 2 codes die speciaal kruislings zijn vervlochten.

CIRC Cros Interleaved Reed Solomon Code, wordt gevolgd door een voor de plaat geschikt modulatie systeem het EFM, EIGHT TO FOURTEEN MODULATION, IS 8 DATABITS IN 14 KANAAL BITS.
Deze kanaalbits zo gekozen dat na iedere logische 1 ,tenminste 2 en max tien nullen volgen.
...................
Enfin, een hele specifieke codering.
Dat kun je niet even met wat viltstift of reflecties verknoeien.
Moet wel heel toevallig zijn dat net ergens een bitreeksje door reflecties kloppen.

Kortom.
Ik heb destijds op HTS nog aan die codering gerekend en moeten oplossen.
Helaas is die documentatie verloren gegaan.
Hier betreft het Philips Documentatie
"notities bij de servicelezing compact disk speler , Nov 1983.

Is niet gewoon onzin dat slijpen.
Is tot de macht 4000 klink klaren nonsens te gaan knoeien met die CDs.

Tenzij men feitelijk met rekenwerk en met aangetoonde reflectie sommen en daarmee
bewezen dat die HF datastroom daadwerkelijk zodanig beïnvloed kan worden dat het net allemaal klopt en die codering er in trapt.
Codering op de plaat is veel te slim gekozen.

Daarnaast is er nog een hele slimme DAC die ook nog wel snapt dat signalen in stroom niet in eens 180gr om zijn.
Volgens mij zat in die DAC ook nog veel rekenkracht.

Opvallend is dat bij lang niet alle CD's deze operatie effect heeft. Onbekend is waardoor dit wordt veroorzaakt.

In de jaren '80 en '90 waren velen met dit 'fenomeen' bezig. Maar was extreem moeilijk juist te duiden.

Zoek ook even onder: diffractie - Noldeke

Edit - toegevoegd: "Compact Disc Players in the Laboratory: Experiments in Optical Storage, Error Correction, and Optical Fiber Communication" - Pierre M. Lane, Ronnie Van Dommelen - 2001

Als er was beweerd dat de weergave beter wordt door minder overspraak op de DAC-referentie, was het een stuk lastiger te bewijzen dat er geen verschil is. Bij analoge metingen vind je door meetfouten altijd een verschil, en als het verschil binnen de meetonnauwkeurigheid valt, kun je altijd volhouden dat er een echt verschil was, maar de meetapparatuur niet goed genoeg is.

Dat zou ook niet slim zijn van de fabrikant. Want in het filmpje werd juist beweerd dat het slijpen van je CD zo goed is voor als je de CD ript. En bij het rippen is er helemaal geen ad conversie. Rippen is een puur digitaal proces. (Kan ook op hoge snelheid gebeuren.). Pas bij het afspelen van de geripte muziek is er analoog-digitaal conversie.

Zo’n cd schaaf lijkt me puur geld uit de zak klopperij.

Wat dat betreft is het stom van de fabrikant dat die beweert dat het CD-scheerapparaat leesfouten vermindert. Als er was beweerd dat de weergave beter wordt door minder overspraak op de DAC-referentie, was het een stuk lastiger te bewijzen dat er geen verschil is. Bij analoge metingen vind je door meetfouten altijd een verschil, en als het verschil binnen de meetonnauwkeurigheid valt, kun je altijd volhouden dat er een echt verschil was, maar de meetapparatuur niet goed genoeg is.

Ik herinner me dat er ooit in Elektuur een leesfoutenteller gestaan heeft, maar ik heb geen idee wanneer.

Bij de NVHR staan met ocr ingescande elektuurs. Ik weet niet hoe ik met het zoekmenuutje selektief in alle elektuurs kan zoeken.
Je kunt "elektuur" opgeven, maar dan weer geen geschikt zoekwoord, of ik zie wat over het hoofd.

Ik herinner me dat er ooit in Elektuur een leesfoutenteller gestaan heeft, maar ik heb geen idee wanneer.

Als je niet weet hoe data verwerkt wordt en hoe fout correctie werkt in ding tja dan
ga je dit soort dingen uithalen.

Wel zo dat CDs in onbalans effecten hebben op levensduur lagering motor.