Waarom zo moeilijk als het makkelijk kan:

Het antwoord zit in de eerste drie woorden van mijn bericht: Voor verdere proeven.

Als je een oscillator maakt die loopt van 440 tot 480 KHz met een variabele condensator, en dan met een kleine variabele condensator parallel aan de grote voor de fijafstemming, heb je alle verschillende middenfrequenties afgedekt.

Zeker is mij dat wel bekend, ik heb zoiets wel eens ingebouwd in een ontvanger en er goeie resultaten mee behaald.

Maar inmiddels heb ik hier een aardig rijtje ontvangers met visserijband staan, en ik wil niet in elk toestel gaan knutselen om er ssb mee te horen. Vandaar mijn doel: een externe BFO, dus een kastje wat je naast je radio kunt zetten en “van buitenaf” ssb mogelijkheid toevoegt. Een kastje dat op de MF werkt heb ik al in elkaar geknutseld, project Toekan, en ik heb daar ook al een paar heel leuke dingen mee ontvangen.
Die Toekan straalt het BFO signaal van buitenaf de detector in, of via de antenne-ingang. Je voegt daarmee een behoorlijk sterk signaal in de antennekring toe en dat geeft extra mengproducten.

Nou ben jij vast wel bekend met de “twee ontvanger” methode, waarbij je een hulptoestel gebruikt waarmee je de locale oscillator afstemt op het ssb signaal. Beschrijving op mijn website. Dat werkt eigenlijk ook heel grandioos, vaak zelfs beter dan de Toekan, mits je de frequentie van die hulposcillator soepel en superprecies kan regelen, en liefst de sterkte ook.
Mijn nieuwe proef wordt alleen een losse oscillator. Eigenlijk dus terugvallen op de twee ontvanger methode, maar dan van die hulpradio alles weglaten wat je niet nodig hebt. En superprecies regelbaar met een klein trimmertje met een reuzenknop.