Hartelijk dank voor deze uitvoerige beschrijving maar waar vind ik het schema en de afbeeldingen ?

Mvgr,
Armand

Hier is het schema voor een MIN geregelde regelaar. Heb het eens beschreven in ons clubblad.

Let op afb 2 (spnrgl 2) zijn de getekende wijzigingen voor een + geregelde
regelaar . Moet je mee experimenteren. Heb ik niet gedaan omdat ik geen naoorlogse machine heb.

Voor vragen ben ik bereikbaar via e mail alcemac@hotmail.com
Vr gr C.E. van Doorne

R* ± 12.5 cm koperdraad 1 mm2 (zwart schakeldraad)
Rl, R2 1K5 C1 0.02 uF 50 V
R3 trimpot 50K C2 0.1 uf 100V
R4 680
R5 2K2 D1l SKR 50/1000
R6 trimpot 200fl D2,D3,D4, D7 lN4004
R7 220 DS Zenerdiode 6V8
R8 22K D6 lN4l48
R9 56K 2W
T1 BC 557
T2 2N1613
T3 TIP 3055 IC1 TLO81

4 platte stekkerverbinding voor autokabelschoentjes
2 schroefverbindingen voor 6mm kabel.

D1 staat op een koelrib, welke geïsoleerd opsteld staat op het schutbord van de auto. Dit is een z.g. Shottky diode. Deze heeft een lage doorgangspanning. Een gewone silicium diode die meer kan hebben dan 45A is natuurlijk ook goed, al zal deze meer warmte bij 30 A produceren.

T2 heeft een koelribje, T3 een koelplaat.
D2 en D7 zijn bedoeld om negatieve spanningspieken te onderdrukken.
R8 en Cl en C2 moeten dat met andere stoorpieken doen.

Deze schakeling is niet geschikt voor een naoorlogse 6 volt installatie, omdat bij de dynastart de veldwikkeling aan massa ligt. Bij de naoorlogse uitvoering ligt de veldwikkeling aan de +. Wie hiermee wil experimenteren moet dan het volgende wijzigen:

De collector van T3 wordt losgemaakt van de + en aangesloten op de veldwikkeling (Df). De emittor wordt aan massa gelegd.
Diode D7wordt geplaatst over de veldwikkeling en tussen de collector en massa wordt nog een weerstand van 180 Ohm 5W geplaatst. Zie fig.2
De basis van ligt nu via een weerstand van 100 Ohm 2W aan de emittor van T3 om de stromen door deze transistoren te beperken. Zie fig 2.
Tot slot zal de instelling van de stroombegrenzing en eventueel de waarde van D1 veranderd moeten
worden. Dit hangt echter af van het type dynamo

Ik ben wel benieuwd naar het schema.
Kan je het hier uploaden?

Mvgr,
Armand

Ik heb voor mijn DKW uit 1939 zelf een spanningsregelaar gemaakt.
Met instelbare stroombegrenzing. Niet al te moeilijk
Nog interesse?

Nee, die link kende ik niet. Maar de getoonde meetresultaten wijzen wel op een goed werkende oplossing.

Juist wat die zekering betreft.Dat is inderdaad ook geen oplossing.

Ik houd het wel bij de electromechaniche regelaar en tracht of laat hem repareren.
Of anders zoek ik wel op google of ze nog ergens verkrijgbaar zijn.
Als ik me niet vergis heeft Bosch ook nog een afdeling "Classic Parts".
Toch blijft mijn nieuwsgierigheid voor een electronische versie bestaan.
Ik vond dit nog (misschien is deze link je wel bekend) : http://www.google.be/search?q=spanningsregelaar+6V&ie=utf-8&oe=utf-
Klikken op PDF Elektronische spanningsregelaar voor de Traction (blijkbaar wel met stroombegrenzing)

Mvgr,
Armand

Dag Ben,

Origineel laten is inderdaad het beste zeker gezien de stroombegrenzing.
Aangezien een electronische regelaar wel wat voordelen biedt,was ik vooral benieuwd naar het schema van GS12 van Thomsen maar heb dit nog niet kunnen vinden.Was daar misschien voorzien in een stroombegrenzing?

Ik ken dat ontwerp niet, maar gezien de vrij grote hoeveelheid componenten op de print kan dat wel iets meer dan alleen de spanning begrenzen, zou ik zeggen.

De schakeling die ik uitgeprobeerd heb,werkt maar heeft dus inderdaad geen stroombegrenzing.Een zekering van 25 A tussen B+ en de kathode van de vermogensdiode is misschien een optie?

Ik moet je bekennen dat ik daar weinig heil in zie. Stel je rijdt op een druilerige avond, de verlichting is aan en het begint wat harder te regenen. Daarom zet je ook de ruitenwissers aan. Maar dan moet de dynamo harder aan het werk en pats.... weg zekering. Je zet de motor af, vervangt de zekering, start opnieuw, verlichting aan, dan de ruitenwissers.... en raad eens? Juist. Je eindigt met een leeg doosje zekeringen en niet te vergeten met een lege accu.

Ik zou toch eerst eens (laten) kijken of die regelaar niet is te repareren. In dergelijke gevallen kom je met een contactpuntvijltje en een stukje polijstpapier vaak nog een heel eind. Ik heb enkele weken geleden voor een kennis een LUCAS regelaar van een Riley RMA gerepareerd. Gewoon de contacten parallel gevijld, vervolgens gepolijst en het apparaat netjes afgesteld. Die gaat weer jaren mee. BOSCH regelaars zijn i.h.a. wat minder eenvoudig in het gareel te krijgen omdat in die dingen alle verbindingen gepuntlast en geklonken zijn. Maar waar een wil is is een weg. En ze zijn ook nog te koop. Snuffel maar even met Google.

Denk er bij een eventuele reparatie wel aan dat de afstelling moet worden gecontroleerd met gemonteerde metalen kap omdat die kap invloed heeft op het magnetisch veld.

Mvgr,
Armand

Origineel laten is inderdaad het beste zeker gezien de stroombegrenzing.
Aangezien een electronische regelaar wel wat voordelen biedt,was ik vooral benieuwd naar het schema van GS12 van Thomsen maar heb dit nog niet kunnen vinden.Was daar misschien voorzien in een stroombegrenzing?
De schakeling die ik uitgeprobeerd heb,werkt maar heeft dus inderdaad geen stroombegrenzing.Een zekering van 25 A tussen B+ en de kathode van de vermogensdiode is misschien een optie?

Mvgr,
Armand

Ik denk d ... at er een deel van je bericht niet doorgekomen is.
Of heb ik het mis?

Mvgr,
Armand

Als ik me goed herinner staat de codering LD/REF 160/6/xxxxx o.a. voor een 6 Volt dynamo met een nominaal vermogen van 160 Watt. Interpreteer nominaal vermogen in dit geval als duurvermogen. Het kortstondig toegestane maximaal te leveren vermogen ligt 50% hoger. Dat vermogen wordt hier begrensd door de regelaar. RS/TAA staat voor een tweekern opbouwregelaar. Zo'n tweekern is i.h.a. voorzien van 1 of meer laadstroomvoerende windingen om de kern van de spanningsregelkern. Je kunt dat zelf controleren door even naar de wikkelingen op de beide kernen te kijken. Als er stroombegrenzing is toegepast dan zie je op beide kernen windingen van zowel dun als van dik draad. Zie de figuur. De hierin genoemde RS/TB-regelaar is gelijksoortig.

Als je zelf een regelsysteem wilt ontwikkelen dan kun je dus waarschijnlijk niet volstaan met een eenvoudig spanningsbegrenzing. Maar waarom zou je hier elektronica willen toepassen? Dat is toch doodzonde van die mooie kever? Zo'n auto behoor je m.i. origineel te houden. Als ik jou was zou ik me in verbinding stellen met de plaatselijke BOSCH-dienst. Mogelijk kan men je regelaar daar repareren. En mocht dat redelijkerwijs niet mogelijk zijn dan is er echt nog wel een passende regelaar op de kop te tikken.

ik denk d

Hier de gegevens die ik gevonden heb :

Dynamo BOSCH type LD/REF 160/6/2500 L17
Spanningsregelaar BOSCH type RS/TAA 160/6/1 op dynamo gemonteerd
inschakeltoerental ca. 1560 t/min (dynamo)warm / verhouding overbrenging krukas-dynamo 1 : 2

sluitspanning van de automaat 6,1 - 6,6 V
openingsstroom max. 7A
regelspanning 7,2 - 7,7 V
veldwikkeling dynamo ligt aan de + kant

VW type 1 van bouwjaar 1953

Hartelijk dank voor je reactie.Ik bezorg je zo vlug mogelijk de gegevens die ik heb.

Vriendelijke groeten,

Armand

Hartelijk dank voor deze uitgebreide informatie.
Had al een prototype gemaakt volgens de link die Bruno me gaf.
Proefrit gedaan en digitaal voltmetertje op aangesloten en bleek te werken.
De spanningspieken kunnen inderdaad voor problemen zorgen.

In het artikel lees ik dat C1/R3 zorgen voor de nodige demping i.v.m. spanningspieken.Ook de diode over de veldwikkeling geeft een beveiliging voor de transistors zie ik.Interessant ... ik ga dit aanpassen voor 6 V en nabouwen en verder uittesten.

Met vriendelijke groeten,
Armand

SPANNINGSREGELAAR VOOR AUTO’S
P. A. BEEFTINK
De conventionele spanningsregelaar in een auto bestaat uit een relais, waarvan het bewegende deel d.m.v. een veer zodanig “voorgespannen” wordt, dat wanneer de gewenste accuspanning bereikt is, er net geen stroom meer doorgelaten wordt naar de veldwikkeling van de dynamo. Dit komt doordat de spanning dan juist voldoende is om het bewegende deel aan te trekken, waardoor de contacten worden verbroken. Wanneer de accuspanning goed is, staat het relais zodanig dat de contactpunten eigenlijk de hele tijd tegen elkaar staan te “ritselen”; het is dus een stappenregeling en geen continu-regeling. Dit systeem ont aardt in een langzaam inbranden van de contactpunten, zodat na verloop van tijd de regelaar vervangen moet worden en daarbij misschien ook nog wel de accu, wanneer de regelaar voordat hij bezweek al een hele tijd slecht gewerkt had.
Ds bezwaren zijn nu ondervangen door een elektronische regelaar te construeren. Samenvattend heeft deze regelaar de volgende voordelen t.o.v. de conventionele:
1) De regeling is continu;
2) Er treedt geen slijtage op;
3 Hij is goedkoper;
4) Hij geeft geen storing op de autoradio;
5) De gewenste spanning laat zich nauwkeurig en een voudig instellen d.m.v. een potentiometer die eventueel op het dashboard uitgevoerd kan worden.
Wanneer we het schema bezien, dan kunnen we de werking als volgt verklaren: wanneer de spanning over de klemmen + en — zakt, doordat bv. groot licht is aangezet, dan zal de spanning op het lopercontact van R1 evenredig zakken. (Met dalende spanning wordt bedoeld “naar negatief gaan de)”. Wanneer de spanning zo laag is dat de zenerdiode niet geleidt, zal V1 dicht zijn, zodat via de collectorweer stand van V1 stroom gaat in de basis van V2. V2 op zijn beurt stuurt V3 open waardoor er stroom gaat lopen door de veldwikkeling. Hierdoor gaat de dynamo bijladen, zo dat de accuspanning weer stijgt. Deze stijging gaat zo lang door totdat de spanning op het slidercontact van R1 boven de zenerwaarde van de 0AZ204 gaat. De zenerdiode gaat geleiden waardoor V1 in geleiding komt. Als V1 opengaat komt zijn collector-potentiaal vrijwel op —1 V te liggen, waardoor V2 en V3 dichtgaan en de veldwikkeling niet verder bekrachtigd wordt. In de praktijk is het natuurlijk geen open-dicht regeling, maar wordt er een evenwicht bereikt op de ingestelde waarde.
R2 voorziet in een regelbaarheid van de gevoeligheid van de regelaar op spanningsafwijkingen. De combinatie. C1/ R3 zorgt dat het systeem gedempt wordt, zodat de regelaar niet als een bezetene reageert op elk spanningspiekje dat zich op het boordnet manifesteert (vonken trekken van
de dynamoborstels). De hier gegeven waarden van Cl en R3 resulteren in een regelvertraging van ongeveer een halve seconde. Er is natuurlijk enige interactie van de regel- vertraging met de gevoeligheid, maar dit is van ondergeschikt belang.
Het behoeft geen betoog dat de hier toegepaste transistoren niet de enige typen zijn. In principe kan iedere power-, driver en L.F. -transistor gebruikt worden.
De hier beschreven regelaar is uitgeprobeerd op een Renault 16 met uitstekend resultaat. Aan- en uitschakelen van zo’n 300 W aan apparaten had geen invloed op de geregelde spanning; de conditiemeter (accuspanning) bleef keurig staan waar hij stond en de extra ingebouwde laad/ ontlaadmeter kwam telkens na zo’n halve seconde weer op nul te staan. Tot ongeveer 150 W was stationair toerental voldoende.
Het behoeft geen betoog dat de potentiometer R1 van goede kwaliteit moet zijn, evenals R2. Want owee als het contact van de potentiometer op zijn koolbaan niet goed is. In dat geval gaat V1 dicht en V2 en V3 maximaal open. zodat maximaal laden resulteert.
Wanneer dit bij hogere toerentallen van de motor zou voorkomen zou de dynamo V-riem wel eens kunnen breken.
Het is daarom aan te bevelen om voor R1 een geheel ge sloten draadgewonden potmeter te gebruiken en voor R2 een vaste weerstand nadat de gevoeligheid naar wens is in gesteld (6,8 k 0 is een goede waarde). De OA211 dient om de powertransistoren te beschermen tegen spannings pieken die zouden kunnen ontstaan op het moment dat het contact wordt afgezet.
Samenvattend kunnen we stellen dat men op deze manier een goedkope en uitstekende regelaar kan bouwen waar door uw zo dure accu in topconditie wordt gehouden.
Radio Bulletin augustus 1973

Bedankt voor de beide links.
Daar kan ik wel mee verder denk ik.

Mvgr,

Armand

Ja,zelf bedenken ... euh.
Ik heb wel iets in het hoofd : hier een poging

-B+ spanning naar instelbare spanningsdeler
-deze vergelijken met een minimale (referentie)spanning met zenerdiode
-schakeling met transistors die dan een 2N3055 in of uitschakelt tussen - en de
veldwikkeling DF van de dynamo,afhankelijk van de batterijspanning
-een vermogensdiode tussen D+ en B+ als stroomschakelaar

... maar om hier een bruikbaar schema van te maken?? Daarvoor beschik ik niet over voldoende kennis,formules en bla,bla,bla ...

Voor ik me hier aan waag,ga ik toch nog eens verder op zoek naar het Thomsen GS12 schema.

Mvgr,
Armand

indien je gemakkelijk wil maken bekijk dan volgende url eens :

http://www.beckelektronika.nl/

is een gespecialiseerde zaak in oldtimerelektronica.

Groetjes

Bruno

Ben je hier iets mee :

http://www.finimuis.nl/htm/0240.htm

groetjes